De geluksfactor, niet voor de strateeg

geluksfactor

Geluksfactor is voor gelukzoekers

Bordspelers komen in alle soorten en maten, gelukkig maar. De een vindt het fijn als er een geluksfactor is zodat niet altijd de gene wint die het spel het snelste door heeft. Dit kan zijn doordat dobbelstenen je voortgang in het spel bepalen of doordat een getrokken kaart een wending aan het spel geeft waar je niet op geanticipeerd had bij het bedenken van je vervolg zetten.

Een strategie

Er is ook een groep, laten we ze de strategen noemen, die hier juist een hekel aan heeft. Of minder leuk vinden. Die houden meer van schaken dan van ganzenborden. Goed dat is misschien een beetje vreemde vergelijking maar je snapt de strekking. De strateeg heeft liever geen geluksfactor in zijn/haar spel.

De strateeg neemt zelf verantwoordelijkheid voor zijn/haar acties. De eerste stappen in het spel zijn soms al bepalend voor het verloop. Als een ander je een stap voor blijkt te zijn is dat aan jezelf te wijten en niet aan de worp van een dobbelsteen of het trekken van een kaart. Hier put de strateeg genoegdoening uit bij de overwinning. Ze hebben het helemaal zelf gedaan.

Kun je een strateeg worden?

Meestal zit het al in je om liever spellen zonder geluksfactor te willen spelen. Maar je kunt er ook naar toe groeien. Als je langzaam aan een spelletjes fanaat wordt, en daar is niets mis mee, kan het zomaar zijn dat de geluksfactor een obstakel wordt. Dat je het juis leuk vindt dat de spellen steeds moeilijker en complexer worden, Voor je het weet speel je Medina, 1830, Terra Mystica of diens opvolger Gaia Project.

Spelen strategen dus alleen spellen zonder geluksfactor? Nee hoor, ze vinden het meestal net zo leuk om een snel potje Machi Koro of Cacao te spelen. Misschien zelfs een potje ganzenborden.